ฉันพกติดกระเป๋าเอาไว้
มันสะอาดนะ แค่ยับเท่านั้นเอง
คิดไม่ถึงเลยนะ
ว่านายจะพกของแบบนี้
เพราะฉันอยู่บ้านคนเดียว ฉันควรพกติดตัวไว้จะได้ดูดีหน่อย
แม่ฉันบอกแบบนั้นน่ะ
พกแบบนี้ยิ่งทำให้นายดูแย่
อย่างน้อยก็รีดมันหน่อยเถอะ
ปกติฉันรีดผ้าเก่งนะ
แต่แม่ฉันเอาเตารีดไปด้วย
แม่อาศัยอยู่แถบชนบท เพราะต้องทำงาน
มิน่าล่ะ
ชุดนักเรียนและเสื้อผ้านายดูยับตลอดเวลา
เพราะนายไม่มีเตารีด
ไม่ได้แย่ขนาดนั้นสักหน่อย
มีคนบอกว่าฉันก็ดูโอเคอยู่
ใครพูดเหรอ
อะไรนะ
คนอื่นๆ ที่โรงเรียน
สาวๆ น่ะ
ให้ตาย ทำเป็นไม่รู้เรื่องไม่สนใจอะไร
แต่จริงๆ นายชอบสิ่งที่สาวๆ พูดกัน
ใช่มั้ยล่ะ
เปล่า ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
ฉันไม่ได้ตั้งใจฟัง
แต่ก็ได้ยินตลอด
อีกอย่างนะ พวกเธอเสียงดังมาก
นั่นล่ะ...
ทำไมนายไม่ถามล่ะ
ฮะ
ว่าเกิดอะไรขึ้น...
หรือทำไมฉันถึงมาเดินแบบนี้
แล้วทำไมเธอไม่ถามบ้างล่ะ
ว่าทำไมสภาพฉันถึงเป็นแบบนี้
ไปมีเรื่องกับใครมาอีกแล้วล่ะสิ ที่ไหนสักแห่ง
"อีกแล้ว" งั้นเหรอ
ฉันไม่ใช่คนที่จะมีเรื่องกับคนอื่นไปทั่วนะ
ถ้าไม่ใช่แล้วเรื่องอะไรล่ะ
ออกกำลังกายเหรอ หรือเล่นเกม
ต้องบอกว่า...
เป็นการแข่งชกมวยแบบนึง
แน่ใจนะว่านายไม่ได้โดนรุมทำร้าย
เธอคิดว่าฉันเป็นคนยังไง
ฉันยังบอกรายละเอียดตอนนี้ไม่ได้
แต่มีบางอย่างเกิดขึ้น
ไม่รับโทรศัพท์เหรอ
เวรแล้ว
- ครับ - นี่! นายอยู่ที่ไหนเนี่ย
นายลืมงานพาร์ตไทม์ของตัวเองได้ไง
มีเรื่องด่วนที่ต้องไปจัดการน่ะ
เดี๋ยว แล้วทำไมถึงพาฉันไปด้วยล่ะ
จะเดินก็ไกลเกิน และฝนอาจตกอีกก็ได้
เกาะไว้แน่นๆ นะ
อืม
ทำไมนายไม่เขียนต่อให้จบ
"ไม่ใช่เพราะผมกลัวผี..."
แล้วยังไงต่อ
นายจะไม่ตอบฉันเหรอ
สวัสดีครับ
เธอสองคนทำอะไรน่ะ
พัคยองแบ นายอู้งานเหรอ...
หน้านายไปโดนอะไรมา
ใครทำแบบนี้กับนาย
เธอทำเหรอ
ว่าไง
เปล่าครับ
ผมขี่จักรยานล้มครับ
ทั้งสองคนเหรอ
- เปล่าครับ - เปล่าค่ะ
เธอสองคน...
เดตกันใช่มั้ย
- เปล่าครับ - เปล่าค่ะ
ซูบิน
ไง ฮวียอง
เธอหายไปไหนมา
แม่เธอเป็นห่วงมากเลยนะ
นายไปบ้านฉันมาเหรอ
จะได้ไปโรงเรียนกวดวิชาด้วยกัน
ยินดีด้วยที่สอบผ่านนะ
วันนี้ฉันต้องไปด้วยเหรอ
แน่นอน
เธอต้องเริ่มเรียนทันที
จุนอู...
- ไปมีเรื่องมาอีกแล้วเหรอ - ใช่มั้ยล่ะ
ฉันเดาถูกด้วย
ถ้ามีปัญหาอะไรก็บอกได้เสมอนะ
ทำไมล่ะ
เพราะเราเรียนห้องเดียวกัน
เราควรจะช่วยเหลือกันไม่ใช่เหรอ
เหรอ
แต่ฉันไม่อยากบอกน่ะ
ตามใจ
เจอกันพรุ่งนี้นะ
- ไปกันเถอะ ซูบิน - โอเค
ไปกันเถอะ
ชเวจุนอู
อย่าลืมส่งส่วนสุดท้าย ของสคริปต์นายให้ด้วยนะ
พัคยองแบ
สองคนนั้นคบกันใช่มั้ย
เปล่าครับ
หมายความว่าไง
เด็กคนนั้นโชคดีจัง
นี่ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเลย เข้าใจมั้ย
เปล่าค่ะ
ตัวหนูไม่ได้เปียกฝนขนาดนั้น
ก็... รู้มั้ย...
หนูแค่เดินไปโน่นไปนี่น่ะค่ะ
โอเคค่ะ แม่
ฉันเอาเสื้อผ้ามาให้
ไปเปลี่ยนซะสิ
แม่นี่ ทำไมขอให้นายทำแบบนี้นะ
ฉันเป็นคนบอกให้เอามาให้เองล่ะ
ท่านเป็นห่วงกลัวว่าเธอจะเปียกฝน
- เปลี่ยนตรงไหนได้บ้าง - ไม่ต้องหรอก
ฉันไม่เป็นไร
ไปเปลี่ยนเถอะ
เดี๋ยวจะไม่สบายเอา
ดูนี่
แห้งสนิทแล้ว
ไม่ต้องไปเปลี่ยนก็ได้
แต่ว่า ฮวียอง...
คราวหน้าไม่ต้องทำแบบนี้แล้วนะ ฉันเกรงใจน่ะ
เกรงใจอะไรล่ะ
ฉันอยากทำเอง
เดี๋ยวจะสาย รีบไปกันเถอะ
ไปเร็ว เจ้าหนูฮวียอง อย่าลืมของล่ะ
[ชเวจุนอู]
ฉันบอกให้นายส่งตอนจบให้ไง ทำไมยังไม่ส่งอีก
เชอะ
และก็ส่งที่นายเขียนเมื่อตอนกลางวัน มาให้ฉันเป็นภาษาอังกฤษด้วยนะ
ถึงจะแย่ก็ไม่เป็นไร ส่งมาเถอะ
นายจะได้เรียนรู้ด้วย
"จะได้เรียนรู้" งั้นเหรอ
ใช่สิ
เธอมันพวกภาษาอังกฤษระดับท็อปนี่
เอาละ อย่างที่พวกเธอเห็น เราพิสูจน์ได้ว่ากฎของไซน์...
จะใช้ได้กับสามเหลี่ยมมุมแหลม มุมฉาก และมุมป้าน
สรุปง่ายๆ ก็คือ นี่คือสูตรที่พวกเธอต้องใช้
ความยาวของด้านหนึ่งหารด้วยค่าไซน์...
เท่ากับเส้นผ่าศูนย์กลางของวงกลมล้อม
โอเค มาลองทำกันดูเถอะ
ใครอยากแก้โจทย์นี้บ้าง
ฮวียอง อยากลองมั้ย
ครับ
ทำไมถึงไม่มีสมาธิเลย
วันนี้เป็นอะไรไป
ครูซงครับ ดูท่าแล้วฮวียอง...
ไม่มีสมาธิเรียนเท่าไหร่ เพราะว่า
วันนี้แฟนสาวของเขา มาเรียนกับเราด้วย
แบบนี้แย่แล้วล่ะ
ไม่ดีเลยนะ
ทำยังไงดี
ครู แทนที่จะให้เขาแก้โจทย์...
ผม ผู้ไม่มีแฟน...
จะเป็นคนแก้โจทย์นี้เอง
โอเค มาลองดูกัน
ทำไมเธอถึงคิดว่า เธอถึงไม่มีแฟนล่ะ
- ช่างมันเถอะ โทษทีครับ - ฮวังโรมี ซูบินเรียนติวที่เดียวกับเรา
ลบนี่ก่อน
กลับมาแล้วค่ะ
หนูกลับมาแล้วค่ะ
จ้ะ
เป็นยังไงบ้าง
เรียนโอเคมั้ย
ค่ะ ก็โอเคดี
แม่คะ
เกิดอะไรขึ้น
เจ็บหัวเหรอคะ
หัวแม่ไปกระแทกอะไรเข้า ตอนวิ่งตามลูกไป
หนูขอโทษค่ะ
หนูก็แค่...
พอเห็นที่แม่ฮวียองทำกับแม่แบบนั้น
หนูรู้สึกไม่โอเคเลย
ซูบิน
แม่รู้ว่า...
แม่ตามจู้จี้ลูกไม่หยุดหย่อน
แม่ก็รู้ว่าแม่ไม่ควรทำ
แม่บอกตัวเองเสมอว่าให้ปล่อยวางได้แล้ว แต่ทำไม่ได้เลย
ลูกสาวคนเดียวของแม่
ลูกคนเดียวที่แม่รักที่สุดในโลก
"ถ้าลูกฉันจบจากมหาลัยธรรมดาๆ ล่ะ"
"ถ้ามีคนเหยียดหยามลูกฉันเพราะเรื่องนั้นล่ะ"
"ถ้าลูกฉันหาสามีดีๆ ไม่ได้ล่ะ"
"ถ้าลูกฉันไม่มีเงินพออยู่แถบกังนัมล่ะ"
"ถ้าลูกฉันต้องลำบากล่ะ"
แม่อดห่วงไม่ได้เลย
แม่คะ
เฮ้อ นอนให้ดีๆ สิ
แบบนี้ไงไหล่เลยยึดตลอด
หนูจะตั้งใจเรียนนะคะ
ไม่ต้องห่วงเกินไปนะคะ
คุ้มเจ็บแล้ว
ส่งภาษาอังกฤษให้แล้ว
ช่วยแก้ให้ฉันด้วยนะ
ส่วนของตอนจบ...
กำลังคิดอยู่
โอ้โห
ภาษาอังกฤษเขาห่วยแตกมากๆ เลย
ทำไงดีเนี่ย
เฮ้อ
แต่ก็พยายามสุดๆ แล้วสินะ
เขียนออกมาโอเคนะ
ฉันปรับนิดหน่อย
นี่เรียกว่า "นิดหน่อย" เหรอ
น่าอายชะมัด
จำทั้งหมดนี่มานะ แล้วพรุ่งนี้มาซ้อมกัน
ห้ามนอนจนกว่าจะจำได้นะ
ไม่ต้องสงสัยเลย
ว่าทำไมชุดนักเรียนของนาย ถึงยับตลอดเวลา
เพราะนายไม่มีเตารีด
[วิธีทำให้ผ้าเรียบโดยไม่ใช่เตารีด]
ฉันพกติดกระเป๋าไว้
"ความฝันของเธอคืออะไร"
"บางคนบอกว่ามันคือ..."
"ผี ปีศาจ..."
ทำไมแม่ถึงโทรมาเช้าจัง
- ไงครับ แม่ - อรุณสวัสดิ์จ้ะ ลูก
- อาบน้ำอยู่เหรอ - ครับ ผมแสบตามาก เร็วเข้าครับ
โอเค จุนอู
อย่าลืมทานมื้อเช้านะ
- มื้อเช้า โอเคครับ - ใส่ชุดนักเรียนด้วย
- อย่าลืมผ้าเช็ดหน้า - ผ้าเช็ดหน้า รับทราบครับ
แม่ครับ แสบตาเร็วๆ หน่อยครับ
โอเค รักนะ ลูกแม่
- โอเค แค่นี้นะ - โชคดีนะจ๊ะ
โอเคครับ
จองฮู นายโอเคหรือเปล่า
หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
หวัดดีจ้ะ
จุนอู
ชเวจุนอู
ชเวจุนอู มานี่หน่อย
ชเว...
นี่
เธอคงไม่รู้สินะ
ใส่หน้ากากมาทำไม
ตีบทแตกมาเลย
คิดว่าตัวเองเป็นไอดอลหรือไง มานี่สิ
นิ่งๆ ไหนถอดมาดูสิ
ทำไมหน้าเป็นแบบนี้
- สวัสดีครับ ครูโอ! - สวัสดีครับ
- อรุณสวัสดิ์ - สวัสดี
อากาศร้อนเขาเลยป่วยน่ะครับ
- เยี่ยม - โอเค
ขอให้มีวันที่ดีครับ
เกิดอะไรขึ้น
ไปมีเรื่องกับใครมา
เมื่อไหร่ ที่ไหน กับใคร
เปล่าครับ
จักรยานล้มน่ะครับ
เธอจะบอกว่า เธอขี่จักรยานล้ม...
แล้วเป็นแผลแบบนี้งั้นเหรอ
ไม่อยากพูดใช่มั้ย
เอาเป็นว่า ไม่มีใครมาแจ้งเรื่องนี้กับทางโรงเรียน
ก็คงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
ไม่มีเรื่องอะไรแน่นะ
ครับ
ขอโทษครับ
ปิดให้มิดๆ และก็ไอบ่อยๆ ด้วย
ไง
ไง ฮวียอง กีแท
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
ทำไมเธอถึงเป็นหวัดได้ ให้ตายสิ จริงๆ เลย
มีตำรวจมา พวกเขาคงจะกลัวน่ะ
ครั้งหน้าจะทำให้สำเร็จ
ไม่เป็นปัญหาอะไรใช่มั้ย
แล้วสาวมาถึงเรา
ไม่มีหรอกมั้ง
เราไม่เป็นอะไรหรอก
แล้วถ้าเป็นเรื่องล่ะ
ไม่ต้องห่วงน่า
นายยังมีฉัน
เธอกินแคร์รอตเป็นมื้อเที่ยงอีกแล้วเหรอ
ใช่แล้ว
จะเป็นกระต่ายอยู่แล้ว
โอเจ เราจะซ้อมพูดภาษาอังกฤษเมื่อไหร่
ไว้ก่อนนะ
ทำไมล่ะ ทำไมไม่ซ้อมตอนนี้
ไว้ก่อน
หวัดดี
ไง
หวัดดี
หน้ากากจะทำให้พวกครูยิ่งสังเกตนะ
คงเจ็บน่าดู
ไม่เลย
นายได้ฝึกภาษาอังกฤษเยอะมั้ย
นิดหน่อย
แค่นิดหน่อยไม่พอหรอก
ฉันซักมาแล้ว
ขอบใจนะ
ถ้านายทำแบบนั้นก็ยับพอดีสิ
ฉันรีดให้นายอย่างเรียบเลย
และก็...
นายบอกว่าไม่มีเตารีด
แต่เสื้อเรียบดีนะ
โรมี...
ฉันเขียนบทที่จะสอบพูดมาแล้ว
ยูพิลซัง
ไปให้พ้น
โอเค
ก็ได้
- ไฮ ไฮ - หวัดดี
- ไงจ๊ะ - เธอทำอะไรน่ะ
บ้าเอ๊ย ถุงเท้าเธอเหม็นจัง
จุนอู หน้าไปโดนอะไรมา
ไม่มีอะไรหรอก
นี่ ชเวจุนอู
ไปฟัดกับใครมาแน่ๆ เลย
พวกไหนล่ะ
หลังๆ มานี่ แถวนี้ไม่ค่อยมีเรื่องเลย
ใช่มั้ย พิลซัง
พิลซัง
ชเวจุนอูต้องโดนซ้อมมาแน่ๆ
ใช่มั้ยล่ะ
- แบบนั้นเลยใส่หน้ากากมาสินะ - ใช่
ไม่แปลกใจเลย
ไม่ใช่หรอก
เห็นว่าจักรยานล้มน่ะ
อะไรนะ
ไม่ ไม่
ฉันไม่คิดว่างั้น
ซูบิน
ว่าไง โรมี
ฉันได้ยินว่าเธอเรียนกับครูซง
จริงๆ เหรอ
เธอสอบผ่านวัดระดับเหรอ
ว่าแล้วว่าเธอต้องทำได้
ฉันได้ยินว่ากว่าจะได้ สอบวัดระดับก็ยากแล้ว
เธอได้เข้าไปสอบได้ยังไง
สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ...
ฉันเป็นคนแนะนำไปเอง
ฉันคิดว่าเธอมีคุณสมบัติพอน่ะ
เธอได้สอบจริงๆ หรือเปล่า
สอบสิ
โรมี มาคุยเรื่องนี้...
ฮวียอง นายคุยกับฉันหน่อยได้มั้ย
ไว้ทีหลัง
ฉันต้องทำงานตรงนี้ก่อน
ไว้ทีหลัง
คุยกันตอนนี้เลยเถอะ
นี่ ฮวังโรมี
ยัยคนหยาบคาย
- หยุดเลย - อย่าโดนตบเหรอไง
เวลามีคนพูดด้วยก็ตอบสิ
- โรมี - เอาละ
เตรียมเรียนได้แล้ว นั่งลงๆ
ทำไมบรรยากาศมันมึนตึงจัง
พิลซัง
ทำไมทำหน้าเศร้าสุดเลยล่ะ
ผมเหรอ ไม่ใช่แล้วครับ
โรมี
วันนั้นทำไมไม่บอก
ตอนที่เราไปคาเฟ่ แล้วเธอตามมาทีหลัง
ไปสอบวัดระดับมาใช่มั้ย
จะให้พูดวันนั้นเลยก็รู้สึกแปลกๆ
อึดอัดเพราะรู้สึกผิดหรือเปล่า
ก็ด้วย
เพราะฮวียองเป็นคนแนะนำให้
และก็อาจไม่ผ่านก็ได้
ก็เลยคิดว่าไม่จำเป็นต้องบอก
แต่ก็สอบผ่านแล้วไง เพราะใช้เส้นสายของฮวียอง
ก็ใช่สอบผ่านแล้ว
แต่ผ่านด้วยฝีมือตัวเอง
ก็ทำได้เยอะอยู่นะ
และฉันก็ทำข้อสอบได้ดีอยู่
น่าหงุดหงิด
สิทธิพิเศษและโอกาสสุดพิเศษต่างๆ
- โรมี ไม่ใช่แบบนั้นนะ - พอได้แล้ว
ฉันไม่อยากคุยกับเธอ
ฮวังโรมี
ทะเลาะกันเหรอ
คิดว่าฉันเหมือนนายเหรอ
อืม
ทะเลาะกัน
เธอชนะมั้ย
งั้นเธอก็ชนะ
การแพ้ก็คือชนะ
นายไม่เข้ากับหน้ากากเลย
ครับ
ถ้าเป็นไปได้
ผมอยากพบกับครูประจำชั้นเก่า ของจุนอูหน่อยครับ
ครับ
ฮัลโหล
ขอเบอร์ติดต่อ...
อะไรของเขานะ
ครูโอ มีนักเรียนฝากฉันให้เอามาให้ค่ะ
ขอบคุณครับ
ครับ
[ชินจองฮู จากรร. มัธยมบยองมุน]
"ชินจองฮู จากรร. มัธยมบยองมุน" เหรอ
ขอโทษนะครับ
ครูเพิ่งได้มาใช่มั้ยครับ
นี่ ชินจองฮู!
นี่!
จอง...
จองฮู!
โอเค วันนี้เราจะเรียนเรื่องระบบเมือง
โอเค ในประเทศเรา โซล...
ตด อี๋ ตด!
พิลซัง เปิดหน้าต่าง
อะไรกันเนี่ย
จองฮู!
เดี๋ยวก่อน
- นี่ชินจองฮู! - นี่
ครูเขาไปทำอะไรอยู่ตรงนั้น
- ทำไม มีอะไรเหรอ - นี่
นี่ ชินจองฮู!
นี่! ชินจองฮู! เดี๋ยวก่อน
รอก่อน
- นี่ ชินจองฮู! - จองฮูเหรอ
ชิน...
ชเวจุนอู! นี่คาบเรียนนะ จะออกไปไหน
ครูจะทำยังไงกับเขาดี
ครูแบ
จองฮู!
ตะคริวกิน...
จุนอู!
จุนอูหยุดจองฮู!
จุนอู!
นี่!
ขอร้องนะครับ แค่ครั้งเดียว
ขอบคุณครับ
ขอยืมเงินค่ารถหน่อย
นายไม่ต้องเรียนเหรอ
ต้องสิ
ซวยแล้วล่ะ
ถ้านายถูกจับได้อีก นายจะโดนไล่ออกนะ
แล้วจะทำยังไง
แต่ฉันเพิ่งมีประวัติครั้งแรก
นายไม่โกรธเลยหรือไง
ฉันโยนความผิดให้นายหมดเลยนะ
จองฮู
ไปเริ่มต้นใหม่กันเถอะ
ที่โรงเรียนใหม่
โอเคมั้ย
ฉันลาออกแล้ว
ช่วงนี้
ฉันตั้งใจทำงานแล้วไม่คิดอะไร
จุนอู
ขอโทษนะ
นายต้องมาถูกใส่ร้ายเพราะฉัน
แถมยังถูกบังคับย้ายอีก
ขอโทษนะ
ฉันไม่เป็นอะไรหรอก
อยู่ที่นี่ให้ได้ก็พอแล้ว
จุนอู
อะไรเหรอ
ว่าไง
โรงเรียนใหม่โอเคมั้ย
ไม่ต้องห่วงน่า
ระวังด้วยนะ พวกนักเลงในโรงเรียนน่ะ
นายไม่มีทางรู้ได้
ฉันไม่กลัวเลย
นายก็เหมือนกัน
ถ้าโดนใครแกล้ง ให้รีบโทรมาบอกพี่เลยนะ
"พี่" กับผีน่ะสิ
ไว้ปิดเทอมจะไปหานะ
ค้างด้วยได้ใช่มั้ย
กลับไปโรงเรียนได้แล้ว ไอ้ตัวแสบ
จองฮู
ชีวิตเรา...
ไม่ได้พินาศอย่างที่คิดนะ
ไม่สิ
จะพินาศก็ช่างมัน
เราแก้ไขเอาก็ได้
ใช่มั้ยล่ะ
- ไว้เจอกันนะ - ไปเถอะ
ถ้าพวกเธอดูตรงนี้
พวกเขาเป็นเจ้าของที่ดินเพิ่มขึ้น เนื่องจากความมั่งคั่ง...
ได้เจอชินจองฮูมั้ย
ครับ
เขาเอาจดหมายให้ฉัน
เขาบอกว่าเธอถูกใส่ร้าย และโดนบังคับย้ายมาเพราะเขา
เฮ้อ เด็กคนนี้...
ทำอะไรน่ะ
อ๋อ ครูครับ
ผมคุยกับจุนอูนานไปหน่อย
ไอ้เด็กบ้านี่เป็นหวัดโดยที่ผมไม่อนุญาต
ไอต่อไปเรื่อยๆ
ชนชั้นขุนนางประกอบด้วย ชุนนางชั้นสูง
พวกเขาเก็บอำนาจของรัฐไว้ และส่งต่ออำนาจจากรุ่นสู่รุ่น
พวกเขาดื่มด่ำกับความมั่งคั่ง และใช้ชีวิตอย่างหรูหรา
อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป
พวกเขาเริ่มรู้ถึงความสำคัญของอดีต
และเริ่มเปลี่ยนวิธีการใช้ชีวิต
ขอบใจนะ ฮวียอง
ไว้เจอกันที่รร. กวดวิชานะ ซูบิน
- ไว้ฉันจะโทรหานะ - โอเค
โรมี เธอจะไม่ซ้อมหน่อยเหรอ
ไม่ล่ะ
โรมี ฉันตรวจบทพูดของเราแล้วนะ...
แค่จำที่ฉันให้จำก็พอ
โรมี ระวังอารมณ์หน่อย
เธอดูเหมือนเจ้าสาวกำลังจะเข้าพิธีเลย
เธอมีความสุขที่ได้คู่กับ โอเจขนาดนั้นเลยเหรอ
ดูปากเธอสิ
โอเจ ไว้เจอกันนะ
โอเค ไว้เจอกันนะ
นายมีความสุขหรือยัง
อือ
นายคุยเรื่องอะไรกับครูโอเหรอ
ไม่เข้าเรียนด้วย
เราไม่ได้คุยอะไรกันเลย
ไปสู้มาอีกแล้วเหรอ
เปล่า
เอาเป็นว่า...
เขาแค่ช่วยปกป้องฉัน
เขาช่วยปิดบังให้
นายพูดเรื่องอะไร
ไปซ้อมบทกันดีกว่า
ไปตรงโน้นเนอะ
นั่นอะไรน่ะ
บทของฉันที่เธอแก้มา
อ่านสิ
เขินอะ
"ความฝันของเธอคืออะไร"
"ดังนั้นฉันหลายๆ คนบอกว่า ความฝันเป็นเรื่องที่ดี"
เดี๋ยว หยุดก่อน
เดี๋ยวก่อน
"So me" เหรอ
"Some" ต่างหาก
อ่านดูดีๆ "Some" S-O-M-E
ใช่แล้ว
ฉันรู้จักคำนี้ แต่...
แต่อะไรเหรอ
ฉันแค่...
ประหม่ามั้ง
โอเค
ลองอ่านอีกครั้ง
"บางคนบอกว่า ความฝันเป็นเรื่องที่ดี"
"แต่ความฝันของฉัน คือการได้นอนในห้องที่มืดสนิท"
"ใช่"
"ตอนฉันยังเด็ก"
"และเมื่อปิดไฟนอน"
"ผีจะมาหลอกฉันในห้องมืดๆ"
นี่ๆ ดูคำนี้ "Slept with"
นายต้องจำตรงนี้
"Slept with" อย่าออกเสียงว่า "Sleep with"
จำคำพวกนี้ไว้ด้วยกัน
ถ้านายอยากให้คนเข้าใจความหมาย ก็ไม่ต้องใช้คำว่า "With"
เรื่องนี้ฉันก็รู้เถอะ
จริงเหรอ แล้ว "So me" ล่ะ
"So me people" น่ะ
อากาศดีเนอะ
แต่...
นี่คือความฝันของนายจริงๆ เหนอ
แล้วความฝันเธอล่ะ
"หนีจากแม่" น่ะ
อ่านอีกครั้งดีกว่า
เพราะส่วนของนายกำลังสำคัญเลย
เอาละ ฉันจะเริ่มนะ
"ฉันหวังว่าความฝันนายจะเป็นจริง"
"ความฝันของฉันคือการได้หนี"
"หนีเหรอ"
โห มีใส่อารมณ์ด้วย
ดูท่าเราจะพัฒนาขึ้นนะ
ฉันพอมีหวังขึ้นบ้างแล้ว
ไปรร. กวดวิชาเหรอ
ใช่
ไปเถอะ
วันนี้นายต้องซ้อมให้หนักๆ เลยนะ
โดยเฉพาะส่วนที่ฉันทำเครื่องหมายไว้ให้
ได้เลย
เธอรีบไปเถอะ
เดี๋ยวก่อน
ดูนะ
ทุกครั้งที่นายอ่านจบหนึ่งรอบ
ลงสีองุ่นหนึ่งลูก
องุ่นเหรอ
หนึ่ง สอง สาม สี่...
50 ครั้งเหรอ
50 ครั้งก็ยังน้อยไปรู้ใช่มั้ย
จะเอาอีก 10 มั้ย
แค่นี้ก็พอแล้ว
- ไปได้แล้ว - โอเค
ตั้งใจอ่านนะ!
โต้รุ่งไปเลย!
ค่ะแม่ มีอะไรเหรอคะ
ซูบิน ใช่เรื่องจริงหรือเปล่า
อะไรเหรอคะ
ลูกได้จับคู่กับเด็กที่ถูกบังคับย้ายมาหรือเปล่า
ครูโอเป็นบ้าอะไรนะ
เขาคิดว่าการสอบเป็นเรื่องตลกเหรอไง
เขาให้ลูกจับคู่กับเด็กแบบนั้นได้ยังไง
ครูโอไม่ได้จับคู่เราค่ะ
เราจับฉลากกันแบบสุ่มๆ
แบบสุ่มเหรอ
ไอเดียของหนูเองค่ะ แม่
มันเป็นการสอบ จะจับคู่กันแบบนั้นได้ยังไง
นี่
ซูบิน
สวัสดีครับ
จุนอู
จุนอู จุนอู
จุนอู
จุนอู...
แม่ว่าแล้วว่ามันต้องเกิดขึ้น
ลูกแกล้งล้างหน้าเพื่อปกปิดมันใช่มั้ย
ขอแม่ดูหน่อยสิ
ให้ตายสิ ให้ตาย
แม่ครับ
แม่รู้ได้ยังไงครับ
นี่ พัคยองแบ
คนเป็นแม่น่ะ รู้ทุกอย่างนั่นล่ะ
สัญชาตญาณคนเป็นแม่น่ะ แทบจะอ่านใจนายได้เลย
นายไม่ควรโกหกแม่นายนะ
แม่จะทำยังไงกับลูกดี
นี่มันอะไรกัน
ไม่เป็นอะไรครับ ไม่ใช่เรื่องใหญ่
แน่ใจนะ ไม่มีอะไรร้ายแรงใช่มั้ย
ครับ ทุกอย่างคลี่คลายแล้ว
แม่พยายามแทบตาย เพื่อช่วยลูกออกจากตรงนั้น
เชื่อผมนะครับ แม่
แม่บอกว่าผมเป็นคนเดียว ที่แม่ไว้ใจได้บนโลกนี้
ไม่มีอะไรแย่ๆ เกิดขึ้นครับ
เชื่อผมนะ
โอเค
ไปได้แล้วครับ เดี๋ยวแม่ไปทำงานสายอีก
แม่เอาเครื่องเคียงไปไว้ที่บ้านแล้วนะ
อย่าอดอาหารเช้าล่ะ
โอเค เดี๋ยวผมเรียกแท็กซี่ให้
แม่ขึ้นรถบัสดีกว่า
ฟังนะ
อย่าไปต่อยตีกับใครล่ะ
แล้วอย่าให้ใครชกลูกนะ เข้าใจมั้ย
ลูกสัญญากับแม่แล้ว
เข้าใจแล้วครับ ไม่ต้องห่วงนะ
แม่ไปแล้วนะ
มีซุปในช่องแข็ง เอาไปอุ่นในไมโครเวฟ
โอเคครับ แม่ระวังด้วย
- บายนะ - ครับ สวัสดีครับ
ระวังด้วยครับ!
จ้ะ
ซูบิน
ไปด้วยกันเถอะ
โอเค
มีอะไรในใจหรือเปล่า
ฮวียอง ฉันอยากเลิกเรียนติวกับครูซง
อย่าเอาสิ่งที่โรมีพูดไปคิด
ไม่ใช่เรื่องนั้น
ฉันแค่ไม่ชอบที่รู้สึกแบบนี้
ปัญหาคืออะไรล่ะ
ฉันแนะนำเธอให้ครูซง เพราะเธอเป็นเพื่อนฉัน
และเธอได้เข้าเรียน เพราะเธอตั้งใจเตรียมตัวสอบ
และฮวียอง...
ก็...
ไม่เป็นไรนะ
บอกฉันได้
คือว่าถ้านายจะเลิกพูดกับเพื่อนๆ นาย
ว่าฉันเป็นแฟนนายอะไรแบบนั้น
จะขอบคุณมากเลย
ฉันรู้ว่านายทำไปเพื่อช่วยฉัน...
แต่...
ฉันไม่ชอบน่ะ
ยูซูบิน
ว่าไง
เธอไม่ชอบอะไรฉันเหรอ
เธอบอกว่าฉันทำให้เธออึดอัด
ตอนฉันเอาเสื้อมาให้เธอ เพราะกลัวเธอเป็นหวัด
และเธอไม่อยากเป็นแฟนฉัน
เธอมักจะ...
อึดอัดเวลาอยู่ใกล้ๆ ฉัน
ฮวียอง
แต่ก่อนเธอไม่ได้เป็นแบบนี้
เราเป็นเพื่อนรัก เพื่อนสนิทกัน
มาฮวียอง เจ้าหนูนั่น...
เขาทำฉันรู้สึกแย่
[มาฮวียอง]
ฉันรู้ว่านายทำแบบนั้นเพื่อช่วยฉัน
แต่ฉันแค่ไม่ชอบ
เธอรู้...
แต่เธอแกล้งเป็นไม่รู้
ลูกกลับบ้านช้า
คลาสเลิกตั้งแต่ชั่วโมงที่แล้วแล้วนี่
ผมไปออกกำลังกายมาครับ
ลูก
ไม่ได้เสียสมาธิตอนเรียนเพราะซูบินใช่มั้ย
แม่ครับ ไม่เอาน่า
ผมขึ้นห้องก่อนนะครับ
แม่เชื่อในตัวลูกนะ ลูกชาย
นี่ดีเลยนะ
ตอนนี้แม่เข้าใจแล้วว่า ทำไมถึงมีแต่คนอยากเรียนครูซง
จริงเหรอ
ใช่
ฉันจะเช็กผลการสอบวัดระดับ...
ถ้าคะแนนไม่ถึง ฉันจะเลิกเรียน
ถ้าเธอเลิกเรียน...
ฉันไปลองสอบได้ใช่มั้ย
ได้สิ แน่นอนเลย
อย่าอึดอัดต่อกันเพราะเรื่องแค่นี้เลย
เราเป็นเพื่อนกันนะ
แม่คะ...
เรื่องเรียนเลขกับครูซง...
มีอะไรเหรอ ครูซงว่ายังไงบ้าง
หนูแค่...
ไม่มีอะไรค่ะ ช่างมันเถอะ
อีกอย่างนะคะ...
เรื่องการสอบพูดภาษาอังกฤษ
หนูหวังว่าแม่จะไม่ทำอะไร
จ้ะ แม่จะไม่พูดอะไรเรื่องนี้
ถ้าแม่ไปบ่น แล้วทำพวกครูไม่ชอบลูกขึ้นมาล่ะ
เด็กที่โดนบังคับย้ายมาน่ะ
อย่าไปสนิทด้วยมากนะ
แม่รู้ว่าลูกไม่ทำหรอก แต่ลูกต้องระวังเด็กแบบเขา
อีกอย่างนะ แล้วส่วนนี้ล่ะ
"อย่างไรก็ตาม ผมยังนอนเปิดไฟอยู่"
"ไม่ใช่เพราะผมกลัวผี..."
แล้วอะไรล่ะ ต่อจากนี้มีอะไรเหรอ
นายต้องเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟัง จะได้เขียนให้จบได้
ส่วนนั้นเหรอ...
เพราะนายไม่อยากอยู่ใน ห้องมืดๆ ตอนพ่อแม่กลับมา
ใช่มั้ย
แล้วทำไมล่ะ
"ไม่ใช่เพราะฉันกลัวผี"
"แต่เพราะฉันกลัวซอมบี้"
- โอ้ ซอมบี้... - อะไรนะ
มันก็เหมือนกันนี่
ฉันล้อเล่น
ก็แค่...
นิสัยของฉันน่ะ
ฉันว่ามันคงติดเป็นนิสัยไปแล้ว
ฉันนอนไม่หลับถ้าเปิดไฟ
ชเวจุนอู...
"แม่เธอกดดันเธอ..."
เริ่มต้นจากวันนี้ นายควรลองฝึกนอนแบบปิดไฟ
นายไม่ใช่เด็กแล้ว
บอกฉันมาตรงๆ เลย นายแค่กลัวใช่มั้ยล่ะ
นายกลัวว่าผีจะโผล่มา ตอนนายปิดไฟ
เปล่าสักหน่อย
ไม่เอาน่า ฉันรู้ว่านายกลัว
คืนนี้ลองนอนแบบปิดไฟดู
ค่าไฟนายต้องแพงแน่ๆ เพราะเปิดไฟไว้ทั้งคืน
อย่าสิ้นเปลืองสิ เข้าใจมั้ย
เขานอนแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆ
ต้องอึดอัดน่าดูเลย
ไม่ใช่เพราะฉันกลัวผี
แต่เป็นเพราะการเปิดไฟนอน...
ทำให้ฉันรู้สึกเหงาน้อยลง
ไง
นี่ใครเนี่ย
น่ารักใช่มั้ย
มันชื่อข้าว
ชื่อบ้าอะไรเนี่ย
ฉันว่าชื่อน่ารักดีออก
แกนี่น่ารักจริงๆ เลย
มีข้อความส่งหาผมทั้งคืนเลย
แม้แต่ตอนนี้ก็ยังมี พ่อแม่ส่งข้อความมาบ่น
ยกเลิกสอบพูดภาษาอังกฤษซะ
อะไรนะครับ
แต่...
ผมทำแบบนั้นไม่ได้
เรายกเลิกการสอบเพราะพ่อแม่บ่นไม่ได้
ในฐานะครู ผม...
ผมเองก็มีศักดิ์ศรีนะครับ
ครูโอ
คุณจะไม่ทำตามคำสั่งผมใช่มั้ย
ไม่ใช่ครับ
ใช่มั้ย
โอเค
ครับ รองผอ.
โอเค ผมจะไปที่สนง. การศึกษานะ
ครูโอ
โอเคหรือเปล่าคะ
- ครูโอ - รองผอ. ออกไปหรือยังครับ
ค่ะ เขามีประชุมที่สนง.​การศึกษา
โอฮันคยอล
นายจะทำยังไงดี
ทำอะไรได้
ทำให้จบๆ ไป
โอเค
นี่คือตอนที่ทุกคนมีความสุขมากๆ
การสอบพูดภาษาอังกฤษ...
จะเริ่มต้นเดี๋ยวนี้!
โอเค ครูเตรียมมาเองเลยนะ
- คู่แรกที่รอมานาน... - นายจำได้หมดมั้ย
ตีกลองหน่อย...
ควอนดาฮินกับจองโอเจ!
ออกมาเลย
พร้อมมั้ย
แอ็กชัน
ดาฮิน ความฝันของเธอคืออะไร
ความฝันของฉันคือ การได้เป็นเมคอัพอาร์ติส
ว้าว เจ๋งจังเลย
ทำไมเธอถึงอยากเป็นเมคอัพอาร์ติส
ฉันชอบแต่งหน้ามาตลอด
ฉันมีความสุขที่ได้เห็นว่า ตัวเองสวยแค่ไหนหลังแต่งเสร็จ
เธอมั่นใจในตัวเองมากขึ้นมั้ย
ใช่ และนั่นคือเหตุผลที่ฉันเริ่มคิดว่า...
ฉันอยากทำแบบนี้กับคนอื่นๆ เช่นกัน
ฉันอยากทำให้พวกเขามีความสุข เมื่อเห็นตัวเองในกระจก
งั้นความฝันเธอก็คือการทำให้คนอื่นมีความสุข
ฉันคิดว่าเธอจะเป็นเมคอัพอาร์ติสฝีมือดี...
เพราะเธอสวยทั้งข้างในและข้างนอก
ฉันหวังว่าเธอจะทำความฝันให้สำเร็จได้
อ้วก...
ห้ามแตะตัว หักคะแนนนะ โอเจ เธอจะโดนหักคะแนน
โอเค ปรบมือให้พวกเขาหน่อย!
ดาฮินเก่งภาษาอังกฤษขนาดนั้นเลยเหรอ
พลังแห่งรักน่ะ
ครูโอ หนูยังมีอีกความฝันนึงค่ะ
- อะไรเหรอ - ดาฮิน เราพูดเสร็จแล้วนะ
ความฝันอีกอย่างของฉัน...
ฉันอยากเป็นแฟนนาย
อะไรนะ!
- ว้าว! - อะไรกันเนี่ย!
อะไรกัน
โรแมนติกสุดๆ
- คบกันเลย! - คบกันเลย!
- นี่ นี่ นี่ - คบกันเลย!
- คบกันเลย!
- โอเค
- คบกันเลย! - คบกันเลย!
นี่ นี่ นี่ เงียบก่อน เงียบๆ
เจ๋งเลย
อะไรกันเนี่ย จู่ๆ ก็เชื่อฟังครูขึ้นมา
ฉันไม่ใช่ฮวียองสักหน่อย
ครูโอคะ
- ครูโอคะ - ว่าไง
อะไรเหรอ...
ตกใจหมดเลย
ครูโอ
ขอคุยด้วยหน่อยสิ
ผมกำลังสอนอยู่ครับ
พวกเธออ่านหนังสือกันไปก่อน
ฮวียอง เธอดูแลห้องด้วย
ครับ รองผอ.
ครูโอ
โอเค อ่านหนังสือกันไปก่อน
ครับ
- อะไรกันน่ะ - เงียบก่อน
ครูโอ คุณไม่ได้ฟังที่ผมพูดก่อนหน้านี้เหรอ
ประเด็นก็คือ...
เด็กทำงานอย่างหนักเพื่อเตรียมตัว
- อย่างที่ผมพูดก่อนหน้า... - ไปที่ออฟฟิศผม
ครับ
ควอนดาฮิน เธอนี่โชคดีจริงๆ
เธอได้ประโยชน์มากที่สุดจากการสอบพูดนี้
ใช่มั้ยล่ะ!
ฉันมีความสุขมากๆ เลย
ครูโอดูซึมไปเลย
ฮวียองก็สั่งจบคลาสไปเหมือนกัน
ใครเป็นคนกดดันรองผอ. กันนะ
ไม่ใช่แม่ฉันนะ
ฉันพอจะรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลัง
ฉันเหรอ
ให้ตายสิ
ฉันยังไม่ได้พูดชื่อเธอเลยนะ
- เธอร้อนตัวหรือเปล่า - มุนชานยอล เธอ...
- นี่ หยุดเลย - อะไร
เธอจะเอาไม้ฟาดฉันเหรอ
- เอาสิ เอาเลย - ไม่เอาน่า หยุดนะ!
- จัดมาเลย - ทุกคน หยุดเถอะ
- หยุดนะ - อยากสู้เหรอ
- อีนี่... - นี่! หยุดนะ!
ฉันก็โมโหเหมือนกัน!
เธอไม่ได้สอบด้วยซ้ำ มีอะไรให้ต้องโมโหด้วยล่ะ
เพราะเธอไม่ได้คู่กับชเวจุนอูเหรอ
ใช่แล้ว!
รู้มั้ยว่าฉันเสียเวลาสอน ตาบื้อนั่นไปมากแค่ไหน
- ตอนนี้ก็เสียเปล่าแล้ว - ใช่เลย
แต่ไม่ได้สอบก็ดีกว่าไม่ใช่เหรอ
ยังไงก็ช่าง! พวกเธอ...
อย่าทะเลาะกัน จริงๆ นะ
เสียงดังกันจังเลย!
- เธอเป็นบ้าอะไร - เธอบอกว่าอย่าทะเลาะกัน
อะไรกันเนี่ย ทำไมฉันถึงผิดหวัง
เป็นเพราะฉันเสียเวลาตั้งมากมาย
ยังไงก็ตาม คุณไม่ต้องสอนห้อง 3 อีกต่อไป
นั่นคือสิ่งที่ผู้ปกครอง ครูประจำชั้น และผมต่างเห็นตรงกัน
ขอโทษครับ
มันกลิ้งมาถึงตรงนี้เลยเหรอ
นั่นสิครับ
อะไรกัน มีอะไรหรือเปล่า พวกเด็กจากโรงเรียนเก่าใช่มั้ย
- เด็กเปรตพวกนั้น พาครูไปหาพวกเขาหน่อย - เปล่าครับ
ผมมีคำถามครับ
อะไรเหรอ
อะไร
ความฝันครูคืออะไรครับ
เธอเป็นอะไรไป
ผมสงสัยว่าความฝันครูคืออะไรครับ
ถ้ามันเป็นความลับ ก็...
ความฝันของครูก็คือ...
แต่ผม...
ผมไม่ค่อยเข้าใจภาษาอังกฤษ
เหรอ
ความฝันของครูก็คือ...
เปิดกล่องรองเท้ารุ่นลิมิตเต็ดทั้งวัน...
ไม่ ไม่ ไม่ได้น่าสมเพช..
แบบที่รอของตกรุ่นลดราคา
แล้วกว้านซื้อโดยไม่ลังเลใช่มั้ย
ครูเกิดมาเสพติดการชอป
ผมว่านั่นไม่ใช่ความฝันของครูจริงๆ หรอก
ใช่มั้ยล่ะ
ความฝันของครูคืออะไรนะ
จริงๆ แล้ว ครูไม่แน่ใจเลย
ทำไมเหรอ
ครูเหมือนผมมากๆ เลย
ครูสูญเสียความฝันไป
อะไรนะ
ครูไม่ได้ ครู...
ฉันดื่มเยอะเพราะพวกเธอ ดังนั้นความทรงจำของฉัน
เริ่มไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แค่นั้นเอง
ไม่จริงเลยครับ
เธอพูดคุยมากขึ้นนะ
ครูโอคะ!
อะไรกันคะ เราตั้งใจเตรียมตัวกันอย่างหนัก เพื่อการสอบพูด
ซูบิน
โทษที ฉัน...
พวกเราจะสอบตรงนี้ค่ะ
อะไรนะ
หนูใช้เวลาตั้งนานกว่าจะฝึกเขาให้พูดได้
ไม่แฟร์เลยถ้าจะไม่สอบ
ฝึกเขาเหรอ
เดี๋ยวก่อนนะ ถ้างั้น...
โอเค ครูคนนี้จะให้พวกเธอ...
สอบพิเศษ
ความฝันของนายคืออะไร
บางคนบอกว่าความฝันเป็นสิ่งที่ดี
ความฝันของฉันคือ...
เขาลืม ครูควรหักคะแนนเขานะ...
ไม่ค่ะ เดี๋ยวก่อน ขอเวลานอก
- นายทำได้ - โอเค ฉันจะลองดูอีกครั้ง
- แต่ความฝันของฉันก็คือ... - ซูบินกำลัง...
- การปิดไฟเข้านอน - ยิ้มอยู่
นั่นคือความฝันจริงๆ ของนายเหรอ
ใช่
ตอนฉันยังเด็ก ฉันต้องนอนคนเดียว
ฉันเปิดไฟนอนตลอด
เพราะฉันกลัวว่าปีศาจ ผี และซอมบี้...
จะมาหลอกฉันในห้องมืดๆ
ทุกคนเป็นแบบนี้ตอนเด็กๆ นายยังรู้สึกแบบนั้นมั้ย
ใช่
ฉันยังนอนแบบเปิดไฟอยู่
ไม่ใช่เพราะ...
ฉันกลัวผี
ฉันหวังว่าฝันของนายจะเป็นจริงนะ
ความฝันของฉันคือการหนี
หนีเหรอ
ฉันอยากหนีจากแม่ โดยการเข้ามหาลัยให้เร็วที่สุด
แม่เธอกดดันเธอเยอะเหรอ
แม่ฉันสนแค่ผลการเรียนเท่านั้น
ฉันเลยทำให้แม่ผิดหวังเสมอ
เธอคงลำบากใจมากเลยสินะ
ฉันเลยอยากทำให้แม่เห็น
ว่าแม่ไม่ได้มีคำตอบที่ถูกต้องเสมอไป
ความฝันของฉันคือการได้ใช้ชีวิต
ตามแบบของตัวเอง
ไม่ใช่ตามแม่หรือตามสังคม
ฉันรู้ว่าเธอจะต้องทำได้
ฉันเชื่อในตัวเธอนะ
เยส!
จุนอู เธอ...
ครูหมายถึงเธอทำได้ดีมากๆ
- ซูบิน เหนื่อยแย่เลย - ขอบคุณค่ะ
เอาละ
ถึงจะไม่ได้สอบเป็นทางการ...
ครูจะให้คะแนนพวกเธอ
100 คะแนน!
เพื่อเป็นการฉลองคะแนนสุดเฟอร์เฟ็กต์
เราไปกินพิซซ่ากันดีมั้ย
- ตกลงค่ะ - ตกลง! เยี่ยม
ไปกันเถอะ
ผมต้องไปทำงานครับ
ไม่เอาน่า นายยังมีเวลาเหลือ
- ได้ครับ - ได้เลย เร็วเข้า ไปกันเถอะ
เธอทำได้ดีมากๆ
ฮัลโหลครับ
ครับ
อะไรนะครับ
[ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน]
ฉันว่าแล้วว่านายต้องกลัว
นี่ ชินจองฮู
จุนอู
ขอโทษนะ
จองฮู
ชีวิตพวกเรา...
ไม่ได้พินาศอย่างที่คิดนะ
จะพินาศก็ช่างมัน
เราแก้ไขเอาก็ได้
[ห้องจัดงานศพ]
[ชินจองฮู]
จุนอู
ครูมากับพวกเพื่อนๆ
นายโอเคมั้ย
เราออกไปรอข้างนอกกัน
ไปกันเถอะ
ผมเดาว่าเขาคงไม่มีครอบครัว
เขามีพ่อ
แต่เราติดต่อเขาไม่ได้
ย่าของเขาอยู่ที่บ้านพักคนชรา เพราะเธอเป็นโรคสมองเสื่อม
อย่างนี้เอง
ครูว่าจุนอูยังไม่ได้กินอะไรแน่เลย
เราควรไปหาอะไรกินกันนะครับ
จริงเหรอ
ผมไปเอง
เข้าไปเงียบๆ แล้วรีบออกมาเลย
ครูคิดว่าพวกนั้นคือคนร้ายนะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ไปกันเถอะ
ไอ้เวรนั่นไม่มา
นายรู้จักอีกีแทใช่มั้ย
เขาอยู่ห้องเดียวกับนาย
เขาจ่ายเงินจ้างเรา ให้ทำให้นายโดนไล่ออก
ฉันกะจะเลิกหลังจากครั้งแรก
อิมกอนฮยอกไปได้แล้ว
เพราะนายกวนฉัน
นายทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่
ทั้งๆ ที่จะหายไปเงียบๆ ก็ได้
นายกล้าดียังไง...
ถึงทำแบบนั้นกับฉัน
ชเวจุนอู หยุดนะ!
[สู้สุดใจ วัย 18]
นายเอาเงินให้พวกนั่นเหรอ นายบ้าหรือเปล่า
นายคิดว่าเขาจะช่วยนายเหรอ
เพื่อนฉันตายเพราะพวกนาย
ฉันขอร้องนายล่ะ ชเวจุนอู
ชีวิตนายพินาศไปแล้ว แต่ชีวิตฉันยังมันไม่ใช่ไง
ตอนจุนอูต่อยนาย ทำไมนายอยู่เฉยๆ
เธอโกรธที่ฉันต่อยฮวียองเหรอ
ฉันอยากช่วยถ้ามีคนทำไม่ดีกับนาย
เธอจะช่วยฉันทำไม
เพราะสงสารเหรอ
เธอบอกพวกเขาได้ตรงๆ นะ ว่าเธอเห็นอะไรบ้าง
ขอบใจนะ กอนฮยอก
แม่ครับ ช่วยผมด้วย
แกอายเหรอ
แม่ให้กำเนิดหนูมาแค่ไว้อวดคนอื่นเหรอ
หนูเข้ามหาลัยโซลไม่ได้หรอก
เธอโอเคหรือเปล่า
"ทำไมฉันถึงทำแบบนี้กับนาย"
ฉันทำไปเพราะสงสารเหรอ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย